Καλό ταξίδι Μπουφάκο

Ζητώ χίλιες φορές συγνώμη απ'όλους, μα η ανάγκη που νοιώθω είναι τόσο μεγάλη να μοιραστώ μαζί σας τη λύπη μου για το χαμό του πιο καλού και πιο πιστού μου φίλου.
Μπουφάκο ,,,,
Απο την Μ.Πέμπτη μας άφησες...
Έφυγες για το μεγάλο ταξίδι...
στην αγγαλιά μου,έφυγες...
Σε πρόδωσε η καρδούλα σου και δεν άντεξες
να περάσεις μαζί μας τις χαρές που ετοιμάζαμε όλοι μας για το Πάσχα.
Μαζί μας γνώρισες τις χαρές και τις λύπες του εφήμερου τούτου κόσμου.
Έζησες όμορφα και χαριτωμένα...
Έπαιξες...
Έκανες απογόνους ...
Μας άφησες πλήρης ημερών και με διαύγεια τέτοια,που θα την ήθελαν
πολοί άνθρωποι...
Εμείς παρ'όλο που μας την κοπάνησες,,,
θα σε θυμόμαστε για πάντα...
Καλό σου ταξίδι Μπουφάκο!!!

Μου λείπεις

Που άραγε να βρίσκεσαι,τώρα που σε χρειάζομαι,καρδιά μου.......
Σα να σε ξέρω χρόνια,,,,,
άκουσα την καρδιά σου
απ'την ηχώ της....
Άπλωσα τα χέρια μου ,,,,,
για να την πιάσω,όταν σε σκέφτηκα,,,,

στα δυό επόμενα λεπτά....
Νόμισα πως την είχα μα είδα πως ήτανε λάθος....
Ηχούσε και της δικής μου ο αντίλαλος ,,,,
δεξιά κι αριστερά, στους παράξενους δρόμους,,,
που την αναζητούσα και μπερδεύτηκα....
Την έψαξα,,,,
σε αλλόκοτους δρόμους....
Την αναζήτησα σε μέρη μακρινά....
Σύρθηκα θαρρώ....
Χώθηκα με τα μούτρα....
Κυλίστηκα στη λάσπη....
Έπεσα μπρούμυτα....
Ανέβηκα στο διάστημα
και αντίκρυσα ανάσκελα τον ουρανό...
Μα δε την βρήκα....
Πού άραγε να βρίσκεσαι;;;
Μου λείπεις....
Σε ζητώ κι ας μη σε ξέρω....

Τα πιο πολύτιμα για μένα

Ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση

μιας φίλης μου στον Παθ και μη έχοντας άλλο τρόπο λόγω τεχνικού προβλήματος,απαντώ απο εδώ για τα πιο πολύτιμα για μένα.

Αγαπητή Ροδούλα:

Έρχομαι να απαντήσω…ασχολούμενος μόνο με τα μη υλικά πιο πολύτιμα για μένα.Τα υλικά είναι πολλά.

Είναι λοιπόν:

-Η διαφορά που κάλυψα,από τότε που ένοιωσα τον εαυτό μου,αν συγκριθεί

μ’εκείνη άλλων που ξεκίνησαν μαζί μου κάτω από καλλίτερες συνθήκες.

Τη σκέπτομαι και τη φυλάω σαν κόρη οφθαλμού.

-Όλοι οι εντός και εκτός δικτύου υπέροχοι άνθρωποι που μέχρι σήμερα έχω γνωρίσει.

-Η αγνή και άδολη αγάπη και φιλοξενία δυο ανθρώπων.

Του Θράσσου και της γυναίκας του Ελού πριν πολλά χρόνια.

Κατωκοπίτες και οι δυό.

Θα τους θυμάμαι.

Για σένα

Για σένα που γιορτάζεις...

Ξέρεις εσυ!!!
Δέξου ένα λουλούδι.....
Όμορφο όπως σε φαντάζομαι...

Αγνό!!! σαν το λευκό...
Αμάραντο για μια μόνο μέρα!!!

Αέρινο !!!

Που έχει λίγο απο την ομορφιά του ρόδου και

μπλέ σαν το όνομά σου...

Κίτρινο απ'το μίσος σου για μένα.

Απ'των χειλιών σου,

λίγο το κόκκινο....

Πολύ αγαπημένο!!!

Που μια φορά το χρόνο...

Ανθίζει,,,,μόνο για σένα!!!!

Εξαιρετικά αφιερωμένο.

Σε γαλάζιο φόντο

Στο γαλάζιο,,,,,,

άφησα την ψυχή μου να φτερουγίζει.

Να πλανιέται,,,,

παίρνοντας δύναμη

απο των λουλουδιών το άρωμα.

Την άφησα στο γαλάζιο

Όχι στο ροζ ούτε στο κόκκινο

των ημερών του έρωτα, άφησα την ψυχή μου.....

Παίρνοντας δύναμη απο των αηδονιών τη θεσπέσια μουσική....

Την έστειλα μαζί σου να ταξιδεύει.

Ανάμεσα στ' άστρα που τρεμοσβήνουνε και δε χορταίνω!!!!!

Άναψα κι όλα τ' άστρα!!!

Να σε φωτίζουν,,,,για να μπορώνα βρίσκω την ανάσα σου....

Για τις δικές μου;;;;τις έστειλα κοντά σου με μισθωμένο αεροπλάνο και

μίσθωσα και τον παράδεισο γιαυτό.

Στο μυαλό μου σ' έχω!!!!!

ψυχούλα μου!!!!!

Έτσι αξίζει

Να περπατώ

και να παραπατώ

και να παραμιλώ......

Έτσι αξίζει να ζώ εδώ και σύ μαζί μου,,,,

αφού δεν μπόρεσα να βρώ

γαλήνη στην ψυχή μου,,,

που τόσο ήθελα κι απ την αρχή ποθούσα.....

Έτσι λοιπόν θα ψάχνω ,,,,

τ'όνειρο μονάχος,,,

μ ένα χαμόγελο γλυκόολόκληρο

κι όχι προσποιητό......

Εξαιρετικά αφιερωμένο με

σκέψεις απλές μαζί με ευχές για τον καινούργιο μήνα.

Άσπρο χιονάκι της ψυχής

Έξω απο το παραθύρι μου

αυτό που βλέπετε.

Ρίξτε του μιά ματιά....

...Θαρείτε πως είν'αρκετό,,,,,

,,,,να απαλύνει την ψυχή,,,,,

να ξεκουράσει την καρδιά,,,,

,,,,να βγάλει σκέψεις;;;;

ναρθεί να συναντήσει εκεί,,,,,,,

τον έρωτα τον κλέφτη!!!!!

!!!!οπου αλλού κοιτά κι αλλού χτυπά

κι αλλού λυσσομανάει,,,,,

,,,,,αλλα δε λησμονάει ,,,,,,

να τραυματίσει τις καρδιές που του εζήτησαν εψές ,,,

,,,ζεστές ζεστές,,,

κοντά τους να τις φέρει.

Ευχές

Ολόθερμες ευχές προς όλους

Χριστουγεννιάτικες,,,

Πρωτοχρονιάτικες,,,

Πάντα ευτυχισμένες.....

Ατέλειωτη νύχτα λυπημένη

Απόψε δεν κοιμήθηκα

ήταν μακριά η νύχτα.Δεν πέρναγε με τίποτα

κι ένοιωσα κάποια λύπη.

Την έντυσα με όνειρα.

Με λύπη την κατοίκησα,την ήπια μονορούφι,

με μοναξιά και όνειρα.

Την άγγιξα,την έπνιξα.

Τη μίσησα.

Την παίδεψα,την έδιωξα,

μα αυτή δεν κάνει ρούπι.

ΑποσιωΠΩ

Δεν είχα πρόχειρο κάτι καλλίτερο.

Έτσι αποφάσισα την αναδημοσίευση σχολίου που έκανα στη JACKI στην ανάρτησή της με τον ίδιο τίτλο.

διαβάστε την.....

.... Ήπια και γώ τη νύχτα μονορούφι......

Κανένα όνειρο δε μ'επισκεύτηκε και μένα.

Γιαυτό και γώ μ'ένα χαμόγελο ,,,λέω στη μέρα,,,,,,,,,καλημέρα...

Εύχομαι σε όλους καλό Σαββατοκύριακο.